دیر هنگام وقتی که لحظه های خواب آلود عقربه های ساعت را هل

میدهند و ماه خسته از انعکاس سربی خویش در محاق می شود. وقتی

که شهر طعم گس روز را در دهان خیابان خمیازه می کشد ...آن هنگامی

که خانه ی عشق را به خواب می دهند و فردا بر فراز شب فریاد می دهد

من در می یابم  که سکوت تو و تنهایی من هم رازند